Next stop….

از قطارها می ترسم.
از ایستگاه ها متنفرم.
ریل ها رو دوست ندارم.
و راننده ها…
انسانهای پاکی که
نان فرزندانشان را به خانه می برند…

من به افق پرتاب شدم!

 گلوله ی شلیک شده ای شدم که به خود اصابت کردم!

 شلیک شدم یه درونم…

 سراب بعید بود. باور کن.

 ایمان دارم که تمام محیط توهم نیست… شلیک شدم

 و….

                 مردم.

jirjirakaye mariz

كسل خطوطِ زمينِ چوبى رو mishmaram.انگار هزار تا jirjirak با هم وبا گرفتن.
يه مشت آب…¨
aaahhhh.زيرِ چشام سياه شد. حالا هم بايد صابون بزنم و بد كرم و بد ،،،،،
….
………
من كه فقط يه مشت آب خواستم….

آدام

ــــــ  سلام.

ــــ  ـسلام.حالت چطوره؟

ـــــ خوبم.خسته نباشی.

 

***********

در آغوشش گرفتم. در آغوشم گرفت…

فشارم داد.بوییدمش…

بو می داد.بوی محبت…بوی امنیت…بوی غم…بوی خستگی…بوی فداکاری…

از روزم پرسید.از روزش پرسیدم

دلم تنگ بود

برایش

دلم تنگ است…

برایش…

سردم شد.پولیور سرمه ای راه راهش روی مبل افتاده بود.پوشیدم. بو می داد.

بوی *آدام*….بوی او…بوی سکوت….

گرم بود…خیلی گرم….

دلم تنگ است

برایش.

غریب

هنگام پاییز

زیر یک درخت….مردم

برگهایش مرا پوشاند

و

 هزاران قلب یک درخت گورستان….

قلب من شد.

.

.

.

.

( وقتی شعرای کارو رومی خونم، دقیقا یاد …..یاد… ولش کن . اصلا یاد هیچی نمی افتم)