No matter what you say about life
I learn every time I bleed
The truth is a stranger
Soul is in danger I gotta let my spirit be free
To admit that I’m wrong and then change my mind
Sorry but I have to move on and leave you behind

I can’t waste time so give it a moment
I realized nothings broken
No need to worry about everything I’ve done
Live every second like it was my last one
Don’t look back got a new direction
I loved you once needed protection
You’re still a part of everything I do
You’re on my heart just like a tattoo
Just like a tattoo
I’ll always have  you

چقدر خوب میشد اگه دوباره می نوشتم …. بلکه این بغض لعنتی ی جایی خالی بشه…..

امروز یه جا خوندم زنا وقتی سکوت میکنن حرفای زیادی واسه زدن دارن
دقیقا  مثله این  روز ها و ماه ها و این سالهایی که هنوز دو رقمی نشدن…

حرف همیشه زیاده …ولی وقتی نه گوش  شنوایی هاست نه حرف  جدیدی و نه احساسی …چی باید گفت؟ یا نه…چی میشه گفت؟
باید گفت:(( ای وای مریم جون چقد موهات خوشرنگ شده، کدوم آرایشگاه رفتی؟ )) که یه وقت نگن ای وآی چه دختره دماغ سر بالایی . باید گفت:(( امروز حتما میام )) تا یه وقت نگن واسه ما وقت نداره.یا  مثلا باید گفت : (( خوبم عزیزم تو چطوری؟)) که مبادا روزشون خراب نشه……اااااااااااااااه ه ه ه ….بازم بگم؟ خلاصه میکنم…فقط باید دروغ بگی و تظاهر کنی تا باب میل باشی.همین.

خوبم عزیزم….

تداعی ست زمزمه ای غريب؛دور؛

به دنيا كه آمدی

 دنيا باورم شد

 چه كردي؟

هيچت مباد و غرورت خرامان

من چه كردم؟!

نه! هيچيم و كم

****

صدای سكوت…ونگ ونگ ساعت

كه با هر ضربه

 يادآور تشويش چشمانت…

يادآور ابهت  سردرگم  تشويش چشمانت…

زل كه ميزند

گيج ميشوم

و مينگرم

به كهكشان ناگفته دلتنگی ام…

هیچ نمی یابم

((  ببین که چگونه فرش اتاقم رنگ آسمان به خود گرفته  ))

تکه های من کو؟….